Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/10310 K.2016/10640

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay günü sanığın kamu görevlisi izlenimi uyandıracak şekilde düzgün giyinip şikayetçi ...'in evine gittiği, şikayetçiye "Şahinbey Belediyesinden geliyorum, kadınlara iş imkanı sunuyoruz, belediye adına sizlere saat vereceğiz, sizler bu saatleri ambalajlayacaksınız ve bu şekilde para kazanacaksınız, ancak biz size vereceğimiz saatlere zarar gelmesi durumunda depozito almamız gerekiyor" dediği, şikayetçinin sanığa inanarak parasının olmaması nedeniyle depozito olarak 500 TL değerinde olan parmağındaki 22 ayar yüzük ile 18 ayar yüzüğünü verdiği, sanığın yüzükleri alıp saatleri getireceğini söyleyerek evden ayrıldığı ve tekrar dönmediği, bu suretle dolandırıcılık suçunu işlediği tüm dosya kapsamından anlaşıldığından mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak ;

1-02/12/2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesinin (b) bendine eklenen 6. alt bendi ile TCK'nın 157. maddesinde düzenlenen basit dolandırıcılık suçunun uzlaştırma kapsamına alınmış olması ve bu düzenlemenin sanık lehine olması karşısında; söz konusu kanun değişikliğine göre, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2- Kabule göre de; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 30 gün olarak tayin edilmesi,