Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/10319 K.2016/10594

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde sanık ...'nin katılanın Bilgisayar tamirciliği yaptığı işyerine gelerek "burada bilgisayarım vardı" dediği, katılanın "yukarıdaki mi?" diye sorduğunda "evet" dediği ve bunun üzerine bilgisayarın tamir masrafı olan 40 TL parayı vererek kendisine ait olmayan bilgisayarı almak suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediği iddia ve kabul edilen olayda;

İkrar, katılan anlatımı ve tüm dosya kapsamına göre sanığın eyleminin dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-) 02/12/2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesinin (b) bendine eklenen 6. alt bendi ile TCK'nın 157. maddesinde düzenlenen basit dolandırıcılık suçunun uzlaştırma kapsamına alınmış olması ve bu düzenlemenin sanık lehine olması karşısında; söz konusu Kanun değişikliğine göre, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2-) TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda uygulanmasının zorunluluğu,