Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/10323 K.2016/9630

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Katılanın temyiz talebinin incelenmesinde;

Katılanın yüzüne karşı verilen mahkumiyet kararına yönelik yasal süresi geçtikten sonra yaptığı 06.02.2013 tarihli temyiz inceleme başvurusunun, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

2-Sanıkların temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Olay tarihinde sanıkların Asrın Deri isimli işletmenin muhasebeci oldukları ve kendilerine tevdi edilen 20.000 euro parayı işyeri kasasında muhafaza edilmesi için kendilerine verilmesine rağmen, bu parayı kasadan almak suretiyle hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işledikleri iddia ve kabul edilen olayda;

Sanıklar savunmalarında atılı suçu kabul etmeyip, anahtarın suç tarihinde kimde olduğunun net olarak tespit edilemediği, sanık ... anahtarın üç sanık arasında dolaştığını ifade ettiği, sanık ... anahtarı Tahsin'e verdiğini ifade ettiği, sanık ... ise anahtarı en son Yasin'e verdiğini savunmasında belirttiği,

diğer taraftan kasanın ayrı bir yedek anahtarla açıldığının anlaşılması karşısında gerçeğin kuşkuya yer vermeyecek şekilde tespiti bakımından ilgili şirket yöneticisi ve muhasebe birim yetkilisi ve sanıklardan söz konusu kasa için çalışan kişileriden sorumlu tayin edilip edilmediği ve kasanın yedek anahtarı olup olmadığı,varsa ne şekilde muhafaza edildiği ve iş yerinde çalışan başkalarının da bu anahtara rahatlıkla ulaşıp ulaşamayacağı husularının ayrıntılı olarak araştırıldıktan sonra toplanan delillerin sonucuna göre sanıkların hukuki durumlarının tespiti yerine eksik inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmesi;

Kabule göre de;

1-Katılan temyiz dilekçesinde sanıklar tarafından zararın giderildiğini belirtmesi karşısında, sanıkların zararı kovuşturma aşamasında giderip gidermediklerinin tespit edilerek TCK'nın 168/4. maddesi uyarınca etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağı hususunun tartışılması

2- Sanıklar hakkında hükmedilen adli para cezasının paraya çevrilmesi sırasında uygulanan 5237 sayılı TCK’nın 52/2 maddesinin gösterilmemesi suretiyle, CMK’nın 232/6. maddesine aykırılık oluşturulması,