Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/10371 K.2016/10638

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, katılan şirketin alt acentası olarak trafik sigortası takip işlemlerini yaptığı, iş yerine farklı tarihlerde araçlarının zorunlu trafik işlemleri için gelen ve müşterileri olan Ramazan Arslan, Ali Çokluk, Ahmet Onur, Özkan Ceylan, Nuri Irmak, Mehmet Beşar, Ekrem Kayserili, Zekeriya Mertoğlu, Celil Anatan, Sadık Umutlu ve Güven Özgirgin'den poliçe bedellerini peşin olarak aldığı halde,

söz konusu sigorta işlemlerini katılan şirket ile aralarındaki sözleşmeye göre tramer sistemi üzerinden yapması gerekirken haricen yapıp bu şekilde katılan şirketin haberi olmaksızın tahsil ettiği poliçe bedellerini uhdesine geçirerek zincirleme suç niteliği kazanan hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediği tüm dosya kapsamından anlaşıldığından mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda uygulamasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, O yer Cumhuriyet savcısının yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 30 gün olarak tayin edilmesi,