Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/10485 K.2016/10621

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'ın katılanı arayarak bir arkadaşının evine icra geleceğini, LCD televizyonunu 400 TL'ye satacağını söylediği, daha sonra katılanın, sanık ... ve kendisini... olarak tanıtan sanık ... ile buluştuğu, sanık ...'in "annem evde rahatsız ikimiz beraber eve girmeyelim, sen parayı ver ben televizyonu getireyim" diyerek katılandan 400 TL'yi alıp apartmana girdiği, katılanın sanık ... ile birlikte beklemeye başladığı, bir süre sonra da sanık ...'ın sigara almaya gidiyorum diyerek katılanın yanından ayrıldığı, böylelikle sanıkların 400 TL'yi alıp katılanı atlatmak suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediği iddia olunan olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya kapsamına göre mahkemenin suç vasfına ve sübuta yönelik kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanıkların sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- 02/12/2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesinin (b) bendine eklenen 6. alt bendi ile TCK'nın 157. maddesinde düzenlenen basit dolandırıcılık suçunun uzlaştırma kapsamına alınmış olması ve bu düzenlemenin sanıklar lehine olması karşısında; söz konusu kanun değişikliğine göre, sanıkların hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2- Kabule göre de ;

TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmekle beraber, maddenin (b) fıkrasında yer alan "ve diğer siyasi hakları kullanmaktan" şeklindeki ibarenin Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilmesi nedeniyle bu husus,