Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/1055 K.2015/2085

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Yukarıda açık kimliği yazılı şüphelinin ... Gazetesi'nin 08.03.2010 tarihli nüshasına verdiği "diyetisyenden emsalsiz 1986 Şahin LPG'li vizeli masrafsız 3.250 TL" ilanı üzerine şikayetçinin şüpheliyi ilanda belirtilen telefondan aradığı, şüphelinin şikayetçiden 200 TL kapora istediği, şikayetçinin şüphelinin ... şubesinde bulunan hesabına 250 TL yatırdığı, daha sonra şüphelinin şikayetçinin telefonlarına çıkmadığı ve parayı iade etmediği, bu şekilde gazenin sağladığı kolaylıktan yararlanarak şikayetçiyi dolandırdığı, soruşturma evrakının incelenmesinden anlaşıldığından;

Olay tarihinde sanığın, ... Gazetesinin 08.03.2010 tarihli yayınında aracını satılığa çıkardığı, ancak bahsini ettiği aracı 04.03.2010 tarihinde noter vasıtasıyla başka bir şahsa satmış olduğu, ilanla ilgilenen şikayetçi ... 'in sanığın aradığı ve kapora olarak 250 TL parayı banka hesabına yatırdığı, bu şekilde sanığın dolandırıcılık suçunu işlediği iddia olunan olayda, sanığın savunması, şikayetçi beyanı, gazete ilanı ve tüm dosya kapsamına göre sanığın eyleminin dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna yönelik kabülde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamasına rağmen, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 100 gün olarak tayin edilmesi,