Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/1068 K.2015/1951

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'ın yokluğunda verilen mahkûmiyet hükmü Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine uygun olarak tebliğ edilmediğinden, sanığın temyiz isteğinin öğrenme üzerine ve süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Babasının tedavisi için ...'ya gelen katılanın kaldığı misafirhanede tanıştığı sanık ...'in, katılanın abisine iş bulma konusunda yardımcı olacağını söylediği, ilk başta ikna olmayan katılan ile sanıkların daha sonradan tekrardan buluşarak iş bulma konusunda yardımcı olacakları hususunda katılanı ikna ettikleri, bunun üzerine ...'ye dönen katılanın, iş bulma vaadi kapsamında sanık ...'e posta havalesi ile 5.000 TL gönderdiği, bu surette sanıkların hileli davranışlarla katılanı kandırarak menfaat temin ettikleri anlaşıldığından, dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık... müdafii ve sanık ...'in yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

5237 sayılı TCK'da içtima hükümlerinin düzenlenmemiş olduğu ve her iki adli para cezalarının infazlarının farklı olması nedeni ile sanıklar hakkında adli para cezası ile hürriyeti bağlayıcı cezadan çevrilme adli para cezasının içtima ettirilemeyeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,