Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/10754 K.2016/11244

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, müşteki ... ile 650 TL karşılığında ACER marka laptop almak üzere anlaştığı daha sonra parayı ödemek için Kıbrıs Şehitler Cd. tarafına müşteki ile birlikte 35 PL 640 plaka sayılı araca binerek gittikleri, sanığın trafiği bahane ederek para alıp gelene kadar müştekiye arabada beklemesini söylediği ancak bir daha geri dönmediği, müştekinin durumu kolluk kuvvetlerine bildirdiği, söz konusu 35 PL 640 sayılı aracı sanığın kiraladığının ortaya çıktığı ve soruşturmada müştekinin sanığı kesin olarak teşhis ettiği bu suretle sanığın dolandırıcılık suçunu işlediği iddia ve kabul olunan olayda;

İddia, sanığın tevil yollu ikrar içeren savunması, müşteki beyanı, tutanaklar ve tüm dosya kapsamına göre sanığın dolandırıcılık suçunu işlediğine yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- 02/12/2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesinin (b) bendine eklenen 6. alt bendi ile TCK'nın 157. maddesinde düzenlenen basit dolandırıcılık suçunun uzlaştırma kapsamına alınmış olması ve bu düzenlemenin sanık lehine olması karşısında; söz konusu kanun değişikliğine göre, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2-) Kabule göre de;

a) Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 30 gün olarak tayin edilmesi,

b) Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararı uyarınca, TCK'nın 53/1-b maddesindeki "ve diğer siyasi hakları kullanmaktan" yoksun bırakılma düzenlemesinin iptal edilmiş olması ve TCK’nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki “velayet hakkından; vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan" yoksunluğun sanığın sadece kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceğinin gözetilmemiş olması,