Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/1089 K.2015/1190

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın aile dostları olan katılanın ev adresine, katılanın yurt dışında bulunan oğlu, kendisinin de arkadaşı olan.... İcra Müdürlüğünün bir dosyasında borçluymuş gibi 14. İcra Müdürlüğünden katılanın oğluna hitaben yazılmış sahte bir muhtıra tanzim edip gönderdiği; katılanın aile dostu olmaları nedeniyle avukat olan sanığa ulaşması üzerine sanığın 40.000 TL borcun olduğunu ve bu borcu İcra Dairesinde kapatacağını aksi takdirde yurt dışından dönen oğlunun hemen tutuklanacağına dair beyanı ve bilahere de parayı icra dairesine bizzat ödediğine dair sözleri üzerine sanığın banka hesabına 40.000 TL'yi suç tarihinde havale ettiği, sanığın bu şekilde nitelikli dolandırıcılık suçunu işlediği iddia olunan somut olayda;

Katılanın soruşturma aşamasında alınan tutarlı ifadeleri, talimatla alınan ilk ifadesinde bu beyanları tekrar ettiği ve bu beyanlarla uyumlu tanık ifadeleri karşısında; sanığın dolandırıcılık suçundan mahkumiyeti yerine oluşa ve dosya kapsamına uygun olmayan, “müştekiye giden gerçek olmayan ödeme emrinin sanık tarafından gönderildiğine dair bir delilin bulunmadığı” gerekçesiyle eylemin TCK.nun 155/1. maddesinde tanımlanan güveni kötüye kullanma suçunu oluşturduğunun kabulüyle şikayetten vazgeçme nedeniyle yazılı şekilde düşme kararı verilmesi,