Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/10896 K.2016/11271

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Sanığın, katılana ait aracı noter satışı ile devralmasına rağmen parayı işyerimde ödeyeceğim diyerek noterden ayrıldıkları, Sefaköy meydanına geldikleri, burada sanığın katılana bir iş merkezini göstererek “burada işyerim var sen burada bekle ben arabayı park edip geleceğim” demek suretiyle katılanı araçtan indirip bir daha dönmediği, böylece dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edilen olayda; sanığın savunması, katılan beyanı, noter satışı ve tüm dosya kapsamına göre mahkemenin suç vasfına ve sübuta yönelik kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253 maddesinin (b) bendine eklenen 6 alt bendi ile TCK’nın 157. Maddesinde düzenlenen basit dolandırıcılık suçunun uzlaştırma kapsamına alınmış olması ve bu düzenlemenin sanık lehine olması karşısında; söz konusu kanun değişikliğine göre, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2-Kabule göre de;

a-Sanığa ait adli sicil kaydındaki ve tekerrüre esas alınan Edirne 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 28.10.2008 tarih, 2006/689 E, 2008/837 K sayılı ilamın karar tarihi itibariyle kesin nitelikte bir karar olduğundan tekerrür hükümlerinin uygulanmasına esas alınamayacağının gözetilmemesi,

b-TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda uygulanması zorunluluğu,