Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/10941 K.2016/11136

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, kendisini doktor olarak tanıtarak hastane önünde dürüm satan katılana 3 adet dürüm alacağını hastane içerisinde parayı ödeyeceğini 100 TL para üstü getirmesini söylediği, dürümleri hazırlayarak 90 TL para üstü ile hastaneye giden katılana; sanığın, acil lavaboya gideceğini, gösterdiği doktor odasının önünde beklemesini, 100 TL parayı ödeyeceğini söyleyerek katılan elindeki 90 TL para üstünü aldığı ve gittiği, katılanın bir süre bekledikten sonra odanın kapalı olduğunu anladığı bu suretle sanığın dolandırıcılık suçu işlediği sanık kabulü, müşteki beyanı ve tüm dosya kapsamından anlaşıldığından, yapılan yargılamaya, toplanan delilleri ve tüm dosya kapsamına göre mahkemenin suç vasfına ve sübuta yönelik kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın kendisini doktor olarak tanıtması ve olayın Çocuk Hastalıkları Hastanesinin önünde gerçekleşmiş olması nedeniyle eylemin 6763 sayılı Kanun'un 14. maddesiyle değil TCK'nın 158/1-1 maddesi kapsamındaki suçu oluşturup oluşturmayacağına dair delillerin takdir ve tartışılması üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi gerekirken duruşmaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,