Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/11063 K.2016/10873

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, kendisini Aras Kargo elemanı olarak tanıtarak, resmi kurumlardan geldiğini söylediği zarfı, katılan ve müştekilere 30 TL kargo gönderim bedeli alarak teslim ettiği bu suretle müşteki ve katılanlara yönelik ayrı ayrı dolandırıcılık suçunu işlediği iddia edilen olayda;

Sanığın eyleminin, katılan ve müşteki beyanı, sanığın kabulü ile tüm dosya kapsamından dolandırıcılık suçunu oluşturduğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanık, katılanların zararını karşılamadığından TCK'nın 168/2 maddesinin uygulanma koşulları oluşmadığı halde yazılı şekilde hüküm kurulması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

02/12/2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesinin (b) bendine eklenen 6. alt bendi ile 157. maddesinde düzenlenen basit dolandırıcılık suçunun uzlaştırma kapsamına alınmış olması ve bu düzenlemenin sanık lehine olması karşısında; söz konusu kanun değişikliğine göre, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,