Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/11075 K.2016/10864

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, müştekiye ait elektrik malzemeleri satılan işyerinden 42 TL lik alışveriş yaptıktan sonra, yan taraftaki kasap dükkanında çalıştığını, sen bana para üstünü ver 200 TL parayı getireyim dediği, müştekinin 158 TL para üstünü masanın üzerine bırakarak avize sökmek için tornavida almaya gidip döndüğünde, sanığın parayı alarak gittiği bu suretle sanığın dolandırıcılık suçu işlediği müşteki ve sanık beyanları ile tüm dosya kapsamından anlaşıldığından, yapılan yargılamaya, toplanan delilleri ve tüm dosya kapsamına göre mahkemenin suç vasfına ve sübuta yönelik kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1-) 02.12.2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesinin (b) bendine eklenen 6. Alt bendi ile TCK'nın 157. maddesinde düzenlenen basit dolandırıcılık suçunun uzlaştırma kapsamına alınmış olması ve bu düzenlemenin sanık lehine olması karşısında; söz konusu kanun değişikliğine göre, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2-) Kabule görede;

TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda uygulanması zorunluluğu,