Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/11089 K.2016/11063

100 TL adli para cezası ile mahkumiyet ve erteleme

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın Ufuk Hastahanesine giderek, çocuğunu bir tekerlekli sandalyeye oturtup hasta gibi gösterdiği; ayrıca telefonda çocuğunun tedavi için acil paraya ihtiyaç olduğunu gösteren konuşmalar yaptığı; sanığın bu aldatıcı hareket ve sözlerine inanan şikayetçi Fitnat Peride'nin yardım amacıyla 500 TL'yi sanığa verdiği; bu parayı alan sanığın “...Başkent Hastahanesine çocuğumu götüreceğim...” diyerek oradan ayrıldığı ve yine sanığın aynı davranış ve konuşmaları yaparak bu kez 09/03/2010 tarihinde TOBB Mesa Hastahanesinde tanık ...'i dolandırmaya çalıştığı;

bu sırada tanığın yakını olan ve aynı hastahanede doktor olarak görev yapan katılan ...'a “...kızımın beyninde su birikmesi var, emar çektirmesi gerekiyor, paraya ihtiyacım var...” dediği; katılan doktorun sanığı ücretsiz emar çekebileceği bir merkeze yönlendirdiği ve ayrıca istediği 20 TL taksi parasını verdiği; sanığın bu surette hileli eylemlerle haksız menfaat temin ettiği, sanığın savunması, katılan, müşteki ve tanığın beyanları, teşhis tutanağı ve tüm dosya kapsamından anlaşıldığından, mahkemenin suç vasfına ve sübuta yönelik kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

02/12/2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesinin (b) bendine eklenen 6. alt bendi ile TCK'nın 157. maddesinde düzenlenen basit dolandırıcılık suçunun uzlaştırma kapsamına alınmış olması ve bu düzenlemenin sanık lehine olması karşısında; söz konusu kanun değişikliğine göre, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,