Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/11102 K.2015/5807

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın okul arkadaşı olması dolayısıyla olay tarihinde öncesinden tanıdığı katılana facebook isimli sosyal paylaşım sitesinde umre işi ile ilgilendiğini, birçok kişiyi düzenlendiği turlar ile umreye götürdüğünü, katılanın da 1.200,00 TL ödemesi durumunda umreye götürebileceğini söylediği, paylaştığı fotoğraflarla katılan üzerinde uygun psikolojik durum oluşturduğu, katılanın sanıkla buluştuğunda sanığın istediği parayı tanık ...'ın yanında sanığa verdiği, sanığın katılanı umreye göndermediği gibi parayı da iade etmediği, eylemi tevil yollu ikrar ettiği bu şekilde dolandırıcılık suçunu işlediği anlaşıldığından dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Katılanın umreye gitme niyet ve kararının bulunması, bu kararın oluşmasında sanığın katkısının bulunmadığı dolayısıyla dini inanç ve duygularının istismar edilmemiş olması nedeniyle, sanığın eyleminin TCK 158/1-a kapsamındaki nitelikli dolandırıcılık suçunu değil, aynı Kanun'un 157/1 maddesi ile düzenlenen basit dolandırıcılık suçunu oluşturması karşısında tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.