Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/11234 K.2015/6586

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

2010 tarihinde Meydana gelen don afeti nedeniyle meyve ağaçları zarar gören çiftçilerin zararlarının telafi edilmesi amacıyla Bakanlar Kurulu Kararma istinaden çiftçilere veriien destekten faydalanmak amacıyla İlçe Tarım Müdürlüğüne başvuruda bulunan sanık hakkında Tarım İlçe Müdürlüğü görevlileri tarafından yapılan inceleme ve araştırma neticesinde; bildirilen 443 numaralı parselde kayıtlı olan yerin sadece 30 dekarlık kısmında kayısı ekili olduğu; kalan kısmında İse kayısı ağacının bulunmadığının belirlendiği, bu şekilde sanığın gerçeğe aykırı beyanda bulunarak haksız yere destekleme parası almak suretiyle kamu kurumu aleyhine dolandırıcılık suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda;

Oluşa, sanığın savunmalarına, tüm dosya kapsamına göre.

2010 yılında sanık tarafından yapılan bildirimin içeriğinin gerçek olup olmadığının katılan kurumun yetkilileri tarafından basit bir inceleme sonucunda öğrenilebileceğinden bu şekilde bir bildirim yapılmasının katılan kurumun görevlilerinin denetim olanağını ortadan kaldırmamış olması, katılan kurumun beyanla değil, basit bir incelemeden sonra söz konusu arazide ne kadar kayısı ekili olduğunu tespit edilebilmesinin mümkün olduğunun anlaşılması karşısında;

nitelikli dolandırıcılık suçunun kurucu unsuru olan hile öğesinin sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldırmadığı ve atılı suçun hile unsurunun oluşmayacağından atılı suçun unsurları itibariyle oluşmadığına dair gerekçeler ile verilen beraat kararlarında bir isabetsizlik görülmemiştir.