Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/1126 K.2015/2287

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, şikayetçilerin sahibi oldukları eczanede eczacı kalfası olarak çalıştığı, 2010 yılı Şubat, Mart, Nisan ve Mayıs aylarında eczanede satılmakta olan kanser ve fizik tedavisinde kullanılan toplam 30.000 TL tutarında bir kısım ilaçları almak suretiyle sattığı , sanığın suçu ikrarı, tanık beyanları ve tüm dosya kapsamına göre anlaşıldığından, sanık hakkında hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın, bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda şikayetçilere karşı aynı suçu birden fazla kez işlemesi nedeniyle TCK'nın 43/1 maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 30 gün olarak tayin edilmesi,