Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/11281 K.2016/11192

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, engelli çocuğuna maaş bağlatılması için girişimde bulunan katılanı telefonla arayarak, kurumda çalıştığı izlenimini uyandırmak suretiyle, dosyanın Ankara'ya geldiğini, kendisinin de dosya ile birlikte Ankara'ya gelmesi gerektiğini söylediği, katılanın gelemeyeceğini beyan etmesi üzerine,

masraflar için 500 TL para göndermesi gerektiğini, aksi halde işlemin yapılmayacağını söylediği ve bu şekilde katılanın zor durumda olmasından faydalanarak 500 TL haksız menfaat temin ettiği iddiasıyla kamu davasının açılmış olması ve “ kişinin kendisini kamu görevlisi veya banka, sigorta ya da kredi kurumu çalışanı olarak tanıtması veya bu kurum ve kuruluşlarla ilişkili olduğunu söylemesi suretiyle” dolandırıcılık suçunun, 02.12.2016 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanunun 14. maddesi ile TCK'nın 158. maddesine ve “l” bendi olarak eklenmiş olması ve bu düzenlemenin sanık lehine olması karşısında;

sanığın eyleminin 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 158/1-b-l maddelerinde öngörülen nitelikli dolandırıcılık suçunu oluşturup oluşturmayacağına ilişkin delillerin takdirinin üst dereceli Ağır Ceza Mahkemesine ait olduğu gözetilerek görevsizlik kararı verilmesi yerine, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması,