Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/1138 K.2015/7571

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Kontör işi yapmayan sanığın, katılanın yokluğunu fırsat bilerek katılanın yerine market kasasında duran on beş yaşındaki tanık B.. Y..’ya sipariş edilen 240 TL’lik kontörü getirdiğini söylediği, sanığa inanan tanığın kasada o kadar para olmadığını söylemesi üzerine sanığın “kasada ne varsa ver” dediği ve tanığın da 130 TL’yi verdiği, sanığın kontörleri araçtan getirmek bahanesiyle dışarı çıktığı ve aracına binerek kaçtığı anlaşıldığından dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi Kanun koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 8 gün olarak tayin edilmesi,