Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/11457 K.2016/11178

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Olay tarihinde katılanın ikamet ettiği köye gelen sanığın küspe almaları için önce köyde başkaları ile anlaşmaya vardığı, akabinde küspe alacak başka kimse var mı diye sorduğu, bunun üzerine tanık olarak beyanı alınan ...'ün sanığı katılanın evine götürdüğü, katılanın tanığın annesinin de sanıktan küspe almasından ve sanığın tanık ile birlikte gelmesinden dolayı sanığa güvenerek 10.000 kg küspeyi 600 TL ye almak hususunda sanıkla anlaştığı, katılanın paranın 300 TL’sini peşin olarak verdiği, sonrasında sanığın küspeyi getirmek üzere evden ayrıldığı ancak geri dönmediği, bu suretle dolandırıcılık suçunu işlediği tüm dosya kapsamından anlaşıldığından mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

02/12/2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesinin (b) bendine eklenen 6. alt bendi ile TCK'nın 157. maddesinde düzenlenen basit dolandırıcılık suçunun uzlaştırma kapsamına alınmış olması ve bu düzenlemenin sanık lehine olması karşısında; söz konusu kanun değişikliğine göre, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,