Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/11459 K.2016/9943

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanın; ...'ya ait değerli bir arsayı satın almak istemesine rağmen, aralarındaki husumetten dolayı ...'nın burayı katılana satmak istemediği, bu sebeple katılanın sanığa vereceği para ile sanığın arsayı alması ve sonrasında katılana devretmesi konusunda sanık ve katılanın anlaştıkları ancak sanığın arsayı sahibinden aldıktan sonra aralarındaki anlaşmaya aykırı olarak temlik etmediği ve katılandan haksız menfaat temin ettiği iddia ve kabul edilen olayda;

1) Devir işlemleri sırasında sanığın hileli bir davranışının bulunmaması karşısında, devirden sonra ortaya çıkan sözleşmeye aykırılığa ilişkin uyuşmazlığın hukuki ihtilaf niteliğinde olduğu gözetilmeden hatalı değerlendirme ile sanığın beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,

2) Kabul ve uygulamaya göre de;

a) Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 1000 gün olarak tayin edilmesi,

b) TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının uygulanması bakımından, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararının uygulanması zorunluluğu