Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/11575 K.2016/10993

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın katılana kendisini.... ismiyle deniz binbaşısı olarak tanıtarak duygusal beraberliğe başladığı iki üç aylık süreç içerisinde paraya ihtiyacı olduğunu belirtip katılanı kandırarak 07/01/2009 tarihinde 15.000 TL, 08/01/2009 tarihinde ise 9.370 TL parayı Türkiye İş Bankası hesabına göndermesini sağladığı akabinde ise katılanla görüşmeyi kesip ortadan kaybolduğu sanığın bu suretle dolandırıcılık suçunu işlediği iddia olunan olayda,

İddia, savunma, katılan beyanı, fotoğraf, banka dekontları ve tüm dosya kapsamına göre sanığın dolandırıcılık suçunu işlediğine yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- 02/12/2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesinin (b) bendine eklenen 6. alt bendi ile TCK'nın 157. maddesinde düzenlenen basit dolandırıcılık suçunun uzlaştırma kapsamına alınmış olması ve bu düzenlemenin sanık lehine olması karşısında; söz konusu kanun değişikliğine göre, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2- Hüküm fıkrasında sanığa verilen hapis cezasının dayanağı olan TCK'nın 157/1 maddesinin hükümde gösterilmeyerek CMK'nın 232/6 maddesine muhalefet edilmesi,