Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/11657 K.2016/11113

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan ...'in ..... plakalı aracını satışa çıkardığı, açık kimlik bilgileri tespit edilemeyen ... isimli şahsın araca talip olduğu söyleyerek kendisini Bağcılar'da bulunan .....'in sahibi olarak tanıttığı ve aracın 27.000 TL'ye satılması konusunda anlaştıkları, aracın devrinin yapılacağı gün, sanık ..., ... ve katılanın notere gittikleri, ...'nin burada 8.000 TL parayı katılana verdiği ve satışı Zeki'nin üzerine yaptırdığı, katılanın her hangi bir sakınca görmediği için satış sözleşmesini imzaladığı, noterden çıkınca sanık ...'nin "Ben ruhsatı almaya gidiyorum" diyerek ayrıldığı,

...'nin katılana parayı Euro olarak vermeyi teklif ettiği, bunun üzerine bir döviz bürosuna uğradıkları, orada ...'nin hepsini Euro olarak vereceğim diyerek önceden verdiği 8.000 TL parayı katılandan aldığı, döviz bürosundan çıktıktan sonra birlikte Kaysim Market'e gittikleri ve katılanın paranın verilmesini beklerken ...'nin bir ara dışarı çıkarak bir daha geri dönmediği, aracın bir gün sonra sanık ... tarafından bir başkasına satıldığı, bu şekilde dolandırıcılık suçunun işlendiği iddia olunan olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanan delillere ve tüm dosya kapsamına göre mahkemenin suç vasfına ve sübuta yönelik kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1- 02/12/2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesinin (b) bendine eklenen 6. alt bendi ile TCK'nın 157. maddesinde düzenlenen basit dolandırıcılık suçunun uzlaştırma kapsamına alınmış olması ve bu düzenlemenin sanık lehine olması karşısında; söz konusu kanun değişikliğine göre, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2- Kabule göre de ;

TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının, Anayasa Mahkemesi'nin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih, 2014/140 E, 2015/85 sayılı iptal kararı doğrultusunda uygulanması zorunluluğu,