Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/11706 K.2016/11117

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılanın kullandığı telefonu arayan bir şahsın kendisini Yargıtay polis memuru Necati olarak tanıttığı, ardından telefonu kendisini Yargıtay Savcısı ... olarak tanıtan diğer şahsa verdiği, bu şahsın katılana, hesap hareketlerinin başkaları tarafından takip edildiğini, hesaplarının boşaltılacağını, bunun için bankada bulunan parasını çekmesini, kendisine verilen ve savcılığın adli emanet hesabı olduğu söylenen hesaba paraları yatırmasını söylediği, katılanın söylenenlere inanarak hesabından çekmiş olduğu 29.605 TL parayı sanık ...'a ait hesaba havale ettiği ve bu paranın aynı gün sanık ... tarafından çekildiğinin tespit edildiği, bu şekilde dolandırıcılık suçunun işlendiği iddia olunan olayda;

Kişinin kendisini kamu görevlisi veya banka, sigorta ya da kredi kurumu çalışanı olarak tanıtması veya bu kurum ve kuruluşlarla ilişkili olduğunu söylemesi suretiyle” dolandırıcılık suçunun, 02.12.2016 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı kanunun 14. maddesi ile TCK.nın 158. maddesine “l” bendi olarak eklenmiş olması, 5235 sayılı kanunun 11. maddesi gereğince bu maddede yazılı suçlarla ilgili davaya bakma görevinin asliye ceza mahkemesine ait olmayıp üst dereceli ağır ceza mahkemesine ait ve bu düzenlemenin sanık lehine olması karşısında, görevsizlik kararı verilmesi lüzumu,