Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/11731 K.2016/11304

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, suç tarihinde katılanın sahibi olduğu kuyumcuya gelerek, tezgahtar olarak çalışan tanık Erhan'a elinde bulunan 1 adet sahte altın görünümlü bilekliğini satmak istediğini söyleyerek inanmasını sağladıktan sonra, karşılığında iki adet çeyrek altın ve 1.815 TL nakit para olarak kuyumcudan ayrıldığı, sanığın bu surette hileli eylemlerle haksız menfaat temin ettiği, sanığın tevil yollu ikrar içeren savunması, katılan ve tanık beyanları, teşhis tutanağı ve güvenlik kamera kayıtları ile tüm dosya kapsamından anlaşıldığından, dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan suç vasfına ve sübutuna ilişkin kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) 02/12/2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesinin (b) bendine eklenen 6. alt bendi ile TCK'nın 157. maddesinde düzenlenen basit dolandırıcılık suçunun uzlaştırma kapsamına alınmış olması ve bu düzenlemenin sanık lehine olması karşısında; söz konusu kanun değişikliğine göre, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2) Kabule göre de, uzun süreli hapis cezası ertelenen sanık hakkında TCK'nın 53/1. maddesi uyarınca belirli hakları kullanmaktan yoksun bırakılmasına karar verilmemesi