Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/11741 K.2016/11302

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Suç tarihinde emekli maaşını çekerek yolda yürümekte olan mağdur ...'in yanına yaklaşan sanığın sohbet etmeye başlayarak, mağdura bankada prim parasının da olduğunu, ancak bu parayı çekebilmesi için 300 TL masrafı olduğunu söylediği, mağdurun da sanığa inanarak 300 TL parayı verdiği ve nüfus cüzdanı fotokopisini çekip gelmek için sanığın yanından ayrıldığı sırada sanığın olay yerinden uzaklaştığı, sanığın bu surette hileli eylemlerle haksız menfaat temin ettiği, sanığın ikrar içeren savunması, mağdur beyanı, teşhis tutanağı, güvenlik kamera görüntüsü ve çözümü ile tüm dosya kapsamından anlaşıldığından dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan suç vasfına ve sübutuna ilişkin kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) 02/12/2016 tarih ve 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253. maddesinin (b) bendine eklenen 6. alt bendi ile TCK'nın 157. maddesinde düzenlenen basit dolandırıcılık suçunun uzlaştırma kapsamına alınmış olması ve bu düzenlemenin sanık lehine olması karşısında; söz konusu kanun değişikliğine göre, sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2) Kabule göre de, sanığa dolandırıcılık suçundan 1 yıl temel hapis cezası verildikten sonra, kovuşturma aşamasında zararı gidermiş olması nedeni ile TCK'nın 168/2. maddesi uyarınca 1/2 oranında cezasından indirim yapılarak hapis cezasının 6 aya indirilmesi gerekirken, hesap hatası yapılarak 5 ay hapis cezası verilerek, diğer indirimlerinde bu hapis cezası üzerinden yapılamak suretiyle eksik ceza tayini,