Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/120 K.2015/56

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; failin bir malın zilyedi olması, malın iade edilmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere faile rızayla tevdi ve teslim edilmesi, failin kendisine verilen malı, veriliş gayesinin dışında, zilyedi olduğu malda malikmiş gibi satması, rehnetmesi tüketmesi, değiştirmesi veya bozması ve benzeri şekillerde tasarrufta bulunması ya da devir olgusunu inkar etmesi şeklinde, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Suçun, meslek ve sanat, ticaret veya hizmet ilişkisinin ya da hangi nedenden doğmuş olursa olsun, başkasının mallarını idare etmek yetkisinin gereği olarak tevdi ve teslim edilmiş eşya hakkında işlenmesi hâlinde, nitelikli hali oluşmaktadır.

Bu açıklamalar çerçevesinde somut olay değerlendirildiğinde; sanıkların ... Gıda Ticaret ve Sanayi A.Ş. bünyesinde farklı şubelerde kasiyer olarak çalıştıkları, 2007 yılı içerisinde olaya konu Y.... şubesinde görev yaptıkları dönemde iade ürün almış gibi bir takım malzemeleri stokta göstermek sureti ile kendi uhdelerine para geçirdikleri ve çalıştıkları, şirketi zarara uğrattıkları bu suretle hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediklerinin iddia edildiği; tüm dosya kapsamına göre; gerçekte stokta olmadığı tespit edilen ürünlerin gider pusulalarında göründüğü, ancak hayali olduğu tespit edilen pusulalarda iade işleminin yapıldığı kasa numarasından başka aidiyet belirtici bilginin

(müşteri kimliği, personel kimliği ve imzası, ekli müşteri fişinin) bulunmadığı, gün içerisinde her ne kadar çalışan kasiyerler belli ise de bir kasiyerin kasasına yemek vs. gibi ihtiyaçları dolayısı ile başkaca kasiyerlerin bakabildiği ve o sırada gelen iadelerin alınabildiği, bu sebeple kasa numarasınında tek başına yeterli olmadığı, ayrıca gider pusulası hazırlanırken olay sonrası tebliğ edilen yönergeye kadar gider pusulalarının düzenlenmesinin ve denetiminin belirli bir standartta yürütülmediği, kurum personellerinin denetimi sonucu oluşan rapora göre;

hayali olduğu tespit edilen gider pusulalarının oluşturulduğu kasalarda tarih itibari ile çalışanlara göre sanıkların eylemi gerçekleştirdiğinin belirtildiği ve sanıklar tarafından da atılı suçlamanın kabul edilmediği, sanıkların hayali pusula düzenleyerek iade paralarını uhdesinde bulundurduğuna veya söz konusu olan açığın sanıklardan kaynaklandığına ilişkin katılan kurum ve çalışanlarının iddiası dışında somut, kesin ve inandırıcı delillerin elde edilemediğinin anlaşılması karşısında; sanığın beraatine yönelik mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.