KÜNYE
23. Ceza Dairesi 2015/1206 E., 2015/1688 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Mayıs 2015
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma
- Hüküm
- Mahkumiyet (iki kez
Karar Metni
273 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın, katılanların murisi olan... Eczanesi adlı eczanesinde eczacı kalfası olarak çalıştığı,...Noterliğinin 02/03/2005 tarihli vekaletnamesi ile sanığa, kendisine ait hesaplardan para çekme yetkisini verdiği, sanığın da bu vekaletnameye dayanarak ... Şubesindeki hesaptan 10.01.2008 tarihinde 8.000 TL ve 30/12/2008 tarihinde 2.800 TL para çektiği, çektiği bu paraları eczane işlerine harcadığına dair somut delil sunamadığı, çekilen bu paraların kasa hesabına yatırılmadığı, bu şekilde hizmet nedeni ile güveni kötüye kullanma suçunu işlediği anlaşıldığından suçun sübutuna yönelik mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafii ile katılanlar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Sanığın, bir suç işleme kararının icrası kapsamında değişik zamanlarda katılana karşı aynı suçu birden fazla işlemesi nedeniyle TCK'nın 43/1. maddesi uyarınca zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, iki ayrı mahkumiyet kararı verilmesi suretiyle fazla ceza tayini,
Kabule göre de;
1- Sanık hakkında 30.12.2008 tarihinde işlediği suç bakımından tayin olunan kısa süreli hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nın 51. maddesi uyarınca ertelenmesine karar verilmiş olması karşısında, aynı Kanun'un 53/4. maddesi uyarınca, aynı maddenin 1 ve 2. fıkralarındaki haklardan yoksun bırakılmasına karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,
2- TCK'nın 51/1. maddesi uyarınca sadece hapis cezasının ertelenebileceği gözetilmeden, sanık hakkında tayin olunan adli para cezalarının da ertelenmesine karar verilmesi,
Yargıtay 23. Ceza Dairesi, E. 2015/1206, K. 2015/1688, 20 Mayıs 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama