Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/1221 K.2015/2168

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

Katılana ait işyerinde tamirci olarak çalışan sanıkların; muhtelif malzemeleri izinsizce satarak tasarrufta bulunmak üzere, orada bulunan aracın bagajına koydukları sırada yakalandıklarının ve durumun şirket yetkilisine bildirildiğinin iddia edildiği olayda;

Tüm dosya kapsamına göre; sanıkların, bu şekilde gerçekleştirdiği sabit görülen eylemlerinin hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanmaya teşebbüs suçunu oluşturduğuna yönelik mahkemenin kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanıklar müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamasına rağmen, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 100'er gün olarak tayin edilmesi,