Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/12667 K.2015/5088

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın yolda karşılaştığı katılana kendisinde yabancı para olduğunu ve hayır için dağıtmak istediğini belirterek,katılandan bir miktar türk parası alarak karşılığında maddi değeri olmayan yabancı parayı verdiği ve bunu bozdurup birazını kendisine almasını, bir kısmını ise bir camiye vermesini söyleyerek yanından ayrılıp haksız menfaat temin edip bu suretle sanığın dini inanç ve duyguların istismar edilmesi suretiyle dolandırıcılık suçunu işlediği iddia ve kabul olunan olayda;

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Dolandırıcılığın konusunun değeri olmayan parayı değerli imiş gibi gösterip karşılığında para almak suretiyle katılanın dolandırılması olduğu, bu durumda katılanın değerli zannettiği parayı almak suretiyle dolandırılmış olduğu olayda dini duyguların istismarının söz konusu olmadığı ve sanığın eyleminin TCK'nın 157. maddesinde belirtilen dolandırıcılık suçunu oluşturduğu gözetilmeksizin yazılı şekilde hüküm kurulması,