Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/129 K.2015/95

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığa atılı özel belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçlarının kamuya karşı işlenen suçlardan olması sebebiyle hazinenin suçtan zarar gören sıfatı bulunmayacağından tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiş olup M.. H.. vekilinin temyiz talebinin reddine karar verilmiştir.

Katılan N.. C.. vekili ve sanık müdafiinin temyiz taleplerinin incelenmesinde;

Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir. Hile nitelikli bir yalandır. Fail tarafından yapılan hileli davranış belli oranda ağır, yoğun ve ustaca olmalı, sergileniş açısından mağdurun inceleme olanağını ortadan kaldıracak nitelikte bir takım hareketler olmalıdır.

TCK'nın 158/1-e bendinde belirtilen, kamu kurum ve kuruluşlarının zararına olarak dolandırıcılık suçunun işlenmesi, nitelikli hal kabul edilmiştir. Hangi kurum ve kuruluşların, kamusal nitelik taşıdığı, o kurumun kadro bakımından bağlı olduğu durumu düzenleyen mevzuata göre belirlenir.

Bu açıklamalar çerçevesinde somut olay değerlendirildiğinde ;

Katılan N.. C.. ile sanık Ü..

K.. arasında kiracı- kiralayan ilişkisinin bulunduğu, katılan ile sanık arasında daha öncesinden 15/10/2006 başlangıç tarihli, aylık 1.400 YTL'lik bedel karşılığında kira sözleşmesinin yapıldığı, buna rağmen sanığın dosya arasında bulunan kriminal raporu ile tespit olunan 01/11/2006 başlangıç tarihli, aylık 100 YTL karşılığında katılan Nihat Civelek ait Yılanlı Sokak No:2/B'de bulunan işyerine 5 yıllığına kiralamış gibi kira sözleşmesini düzenlediği ve bunu kullandığı,

bu suretle sanık hakkında özel belgede sahtecilik ve nitelikli dolandırıcılık suçundan dolayı yapılan yargılama sonucunda dosya arasında bulunan bilirkişi raporları doğrultusunda olayın vergi hukukunu ilgilendiren 213 sayılı Vergi Usul Kanunu yönünden incelenmesi gerektiği, olayın bu yönünün kamuyu ilgilendireceği gerekçesiyle atılı suçlardan beraate yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.Ancak;