Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/1306 K.2015/1612

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanıkların ... ilinde şikayetçiyi dolandırarak arabasını almaya karar verdikleri ve bu eylemlerini gerçekleştirmek için fikir birliği içinde hareket ederek otomobilini satmak isteyen şikayetçi ile bağlantı kurdukları ve... marka otomobilini 26.500 TL karşılığında alma konusunda uzlaştıkları ve kaparo olarakta 500 TL verdikleri daha sonra sanıkların otomobil parası olarak içerisinde tomar halinde makbuz bulunan poşeti vererek olay yerinden uzaklaştıkları ve bu şekilde hile ve desise kullanarak haksız bir şekilde atılı suçu işledikleri iddia edilen olayda;Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 19/11/2002 tarih ve 272-402 E.K. sayılı kararında da

açıklandığı üzere, 1412 sayılı CMUK'nın 223/son maddesi ile aynı mahiyette hüküm içeren ve 5271 sayılı CMK'nın 193/2. maddesine göre; mahkemeye gelmemiş sanık hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnasının, dosya kapsamına göre ilk bakışta eylemin suç oluşturmayacağının anlaşılması halinde verilen beraat kararı ile sınırlı olduğu, buna göre;

sanık ...’ın sorgusu yapılmadan, mevcut kanıtlar tartışılarak ve delil takdirine girmek suretiyle mahkumiyet kararı verilmesinin mümkün bulunmadığı gözetilmeden, ayrıca sanığın savunmasının diğer sanıkların hukuki durumlarını da doğrudan etkileyecek olması karşısında, tüm deliller birlikte değerlendirilerek sonucuna göre sanıkların hukuki durumunun takdir ve tayini gerekirken, eksik inceleme sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması,