Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/1307 K.2015/1961

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılana ait işyerinde işçi olarak çalışan sanığın çeşitli kurumlara yatırması için verilen paraları uhdesine geçirerek, ayrıca şirkete ait bir kısım gıda malzemelerini kendisinin piyasadaki borçlarından dolayı alacaklılarına vererek zilyetliğin devir amacı dışında tasarrufta bulunduğunun iddia edildiği olayda tüm dosya kapsamı ve tanık beyanlarına göre söz konusu eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiği anlaşıldığından hizmet nedeni ile güveni kötüye kullanma suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E., 2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamasına rağmen, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 60 gün olarak tayin edilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8/1.