Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/13525 K.2015/1448

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

1-Katılan vekilinin sanık ... hakkında yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Sanık hakkında yaralama suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 5219 sayılı Kanun'un 3-B maddesi ile değişik 1412 sayılı CMUK’nın 305/1. maddesi gereğince hüküm tarihine göre temyizi mümkün olmadığından katılan vekilinin bu suçtan kurulan hükme yönelik temyiz isteğinin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2-Katılan vekilinin sanıklar ...., ..., ... hakkında mala zarar verme ve yaralama, sanık ... hakkında mala zarar verme ve sanık ... hakkında tehdit suçlarından verilen beraat kararlarına yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Suç tarihinde katılan ... ile sanık ... arasında trafik sıkışması nedeni ile tartışma yaşandığı, sanık ...'ın işyerinden çıkan diğer sanıklar ...., ... ve ...'ün sanık ...'ın azmettirmesi ile

katılana saldırıp BTM ile giderilebilecek şekilde yaralamak, katılanın aracının dikiz aynasını ve koltuk kollarını kırarak aracına zarar vermek, sonradan olay yerine gelen sanık ...'in de katılana "defol git yoksa seni linç ettiririm" demek suretiyle mala zarar verme, yaralama ve tehdit suçlarını işledikleri iddia olunan somut olayda; sanıkların cezalandırılabilmeleri için her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı deliller elde edilemediğinden verilen beraat kararlarında bir isabetsizlik görülmemiştir.