Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/13574 K.2015/1969

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan ile komşu olan sanığın gece saatlerinde arabasını gürültü ile parketmesinden dolayı tartıştıkları, bu tartışma esnasında sanığın ikrar ettiği üzere taş ile katılana ait arabanın camını kırmak sureti ile zarar verdiği iddia edilen olayda,

Tüm dosya kapsamına göre; sanığın mala zarar verme suçunu işlediğine dair kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;

1) Sanığın tekerrüre esas alınan cezasının miktarı ve karar tarihi itibarı ile tekerrüre esas teşkil etmeyeceği gözetilmeden tekerrür hükümlerinin uygulanması,

2) TCK’nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki “velayet hakkından; vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan" yoksunluğun sanığın sadece kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında yer alan tekerrür uygulanması ile ilgili kısmın hükümden çıkarılması,