Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/13600 K.2015/1948

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

A- Katılan sanık ...'ın, mala zarar verme suçundan kurulan hükme yönelik temyiz itirazının incelenmesinde;

Sanık hakkında mala zarar verme suçundan hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre hükmün 21.07.2004 tarihinde yürürlüğe giren 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 5219 sayılı Kanun'un 3-B maddesi ile değişik 1412 sayılı CMUK’nın 305/1. maddesi gereğince hüküm tarihine göre temyizi mümkün olmadığından katılan sanık İsmail'in bu suçtan kurulan hükme yönelik temyiz isteğinin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince REDDİNE,

B- Katılan sanık ...'in, hakaret eylemine yönelik hükmün temyiz itirazının incelenmesinde;

Katılan sanık ...'in,...'e yönelik hakaret suçunu işlediği iddia olunan somut olayda, katılan sanık ...'in cezalandırılabilmesi için her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı deliller elde edilemediği gerekçesi ile verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan sanık İsmail'in yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

C- Katılan sanık ...'ın, hakaret eylemine yönelik hükmün temyiz itirazının incelenmesinde;

Katılan sanık ... müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

Güvenlik kamera kayıtları üzerinde yaptırılan inceleme sonucu dosyaya sunulan 11.05.2012 tarihli bilirkişi raporuna göre “katılan sanık İsmail'in sopa ile katılan sanık ...'e ait güvenlik kamerasına vurup zarar verdikten sonra, ...'e karşı hakaret niteliğinde küfürler ettiğinin” tespit edilmesine karşın, bu kanıtın gerekçeli kararda tartışılıp neden itibar edilmediği açıklanmadan yetersiz gerekçe ile katılan sanık İsmail hakkında beraat kararı verilmesi,