Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/13638 K.2015/2746

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;

1-Sanık hakkında hakaret, mala zarar verme ve kasten yaralama suçlarından verilen hükümlere yönelik temyiz incelemesinde;

Hükmolunan cezaların miktar ve türüne göre karar tarihi itibariyle 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a, 6217 sayılı Yargı Hizmetlerinin Hızlandırılması Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 26. maddesiyle eklenen geçici 2. maddesi uyarınca, doğrudan verilen 3.000 TL ve altında kalan adli para cezalarının temyizinin mümkün olmaması karşısında, sanık müdafinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2-Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz incelemesinde;

Sanığın katılanın yanına giderek “ seni yaşatmayacağım” şeklinde vücut bütünlüğünden bahisle tehdit ettiği, sanığın savunması, katılanın aşamalarda değişmeyen beyanları, tanık Şener’in anlatımları ve tüm dosya kapsamına göre anlaşıldığından sanık hakkında tehdit suçundan verilen mahkumiyete yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Adli sicil kaydına göre tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık hakkında TCK'nın 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA,

3- Sanık hakkında trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan verilen mahkumiyete yönelik temyiz incelemesinde;

Sanığın trafik güvenliğini tehlikeye sokan bir eyleminin varlığına ilişkin katılanın soyut beyanından başka her türlü şüpheden uzak kesin ve inandırıcı deliller elde edilemediğinden sanık hakkında beraat kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden dosya kapsamına uygun olmayan yetersiz gerekçeyle yazılı şekilde mahkumiyet kararı verilmesi,