KÜNYE
23. Ceza Dairesi 2015/1367 E., 2015/659 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 15 Nisan 2015
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma
- Hüküm
- Beraat
Karar Metni
273 kelime·1 dk okuma
Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Gerekçeli karar başlığında suç tarihinin 18/08/2008 olması gerekirken 28/06/2008 olarak gösterilmesi mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edilmiştir.
Güveni kötüye kullanma suçunun oluşabilmesi için; başkasına ait olup da, muhafaza etmek veya belirli bir şekilde kullanmak üzere zilyetliği kendisine devredilmiş olan mal üzerinde, failin kendisinin veya başkasının yararına olarak zilyetliğin devri amacı dışında tasarrufta bulunması veya bu devir olgusunu inkar etmesi gerekmektedir.
Suçun, meslek ve sanat, ticaret veya hizmet ilişkisinin ya da hangi nedenden doğmuş olursa olsun, başkasının mallarını idare etmek yetkisinin gereği olarak tevdi ve teslim edilmiş eşya hakkında işlenmesi hâlinde nitelikli hali oluşmaktadır.
Bu açıklamalar çerçevesinde somut olay değerlendirildiğinde;
Katılan ...’nın yöneticisi olduğu ... Ticaret Limited Şirketinde şoför olarak çalışan sanık ...’in, suç tarihinden önce adı geçen şirket tarafından ...’a yük götürmek üzere kendisine teslim olunan ... plaka nolu aracı katılanla telefonda yaşadığı tartışma üzerine...’ın ... şehrinde bulunan gümrük sahasında terk ettiğinin ve bu şekilde üzerine atılı hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma suçunu işlediğinin iddia edildiği olayda;
sanığın katılanla arasındaki masrafların karşılanmasına ilişkin anlaşmazlık nedeniyle, kendisine teslim olunan aracı, katılana haber verdikten ve söz konusu araca ait anahtarları da gümrük sahasında bulunan şirket yetkilisine teslim ettikten sonra gümrük sahasında bulunan otoparka bıraktığına dair sanığın savunmasının aksine yeterli delil elde edilememiş olması karşısında, sanığın üzerine atılı suçu işlemediğinin sabit olduğundan bahisle verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yargıtay 23. Ceza Dairesi, E. 2015/1367, K. 2015/659, 15 Nisan 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama