Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/13673 K.2015/2899

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

A- Sanık... (...) Güven müdafiinin vekalet ücreti yönünden yaptığı temyiz itirazının incelenmesinde;

Sanık... müdafisinin, yüzüne karşı verilen 08.11.2012 tarihli beraat hükmüne yönelik, yasal süresi geçtikten sonra yaptığı 04.12.2012 tarihli temyiz inceleme başvurusunun, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,

B- Katılan vekilinin, sanık... hakkında mala zarar verme suçundan verilen beraat hükmüne yönelik ve sanık ...'in temyiz isteminin reddine dair ek karara yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;

Katılan ... ile sanık...'nin evli oldukları, aralarındaki geçimsizlik nedeni ile boşanma davasının bulunduğu, suç tarihinde sanık... ile kardeşi ...'in trafikte katılan ... ile karşılaştıkları, sanık ...'in katılanı darp edip, diğer sanık... ile katılanın aracına zarar verdikleri iddia olunan somut olayda, dinlenen tanık beyanı ve tüm dosya kapsamına göre sanık...'nin mala zarar verme suçunu işlediğine dair her türlü şüpheden uzak kesin deliller elde edilemediğinden hakkında verilen beraat kararında,

Sanık ... hakkında hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre 14.04.2011 tarihinde yürülüğe giren 6217 sayılı yasanın 26. maddesi ile 5320 sayılı yasaya eklenen geçici 2. maddesi uyarınca hükmün temyizi mümkün olmadığından sanık ...'in temyiz isteminin CMUK'un 317. maddesi gereğince reddine dair ek kararda bir isabetsizlik görülmemiştir.