Karar metni, Yargıtay Karar Arama kaynağından olduğu gibi aktarılmıştır; metne müdahale edilmemiştir. Kişisel veriler maskelenmiştir. Bu karar için özgün analiz henüz yazılmamıştır.
Karar Metni
23. Ceza Dairesi 2015/13707 E. , 2015/3095 K.
"İçtihat Metni"MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Tehdit, Kasten yaralama, mala zarar verme HÜKÜM : Mahkumiyet, beraat
Dosya incelenerek gereği düşünüldü: 1-Sanık hakkında mala zarar verme ve kasten yaralama suçlarından verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; Hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre karar tarihi itibariyle 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a, 6217 sayılı Yargı Hizmetlerinin Hızlandırılması Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 26. maddesiyle eklenen geçici 2. maddesi uyarınca, doğrudan verilen 3.000 TL ve altında kalan adli para cezalarının temyizinin mümkün olmaması karşısında, katılan vekilinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE, 1-Sanık hakkında tehdit suçundan verilen beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde; Suç tarihinde aralarında alacak verecek ilişkisi bulunan sanığın katılanı “sana bir kurşun sıkacaktım ucuz kurtuldun o kurşunu sana Ankara'da sıkacağım” diyerek tehdit ettiği iddia olunan olayda; Sanık savunması, soruşturma aşamasında dinlenen tanıkların anlatımları ve diğer deliller birlikte değerlendirildiğinde; sanığın cezalandırılabilmesi için her türlü şüpheden uzak, kesin ve inandırıcı deliller elde edilemediğinden bahisle verilen beraat kararında bir isabetsizlik görülmemiştir. Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 30/06/2015 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Yargıtay 23. Ceza Dairesi, E. 2015/13707, K. 2015/3095, 30 Haziran 2015 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama