Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/13891 K.2015/3764

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Bir soruşturma kapsamında aranan sanığın olay günü kullanmakta olduğu aracı ile park halinde bulunduğu sırada İl Jandarma Alay Komutanlığı'nda görevli olan sivil giyimli müştekiler tarafından fark edildiği, müştekilerin sanıktan aracı durdurmasını istemelerine ve kimliklerini ibraz etmelerine karşın sanığın aracı ile olay yerinden kaçmak istediği esnada İl Jandarma Alay Komutanlığı'na ait sivil plakalı resmi araca çarparak zarar verdiği, bu suretle kamu malına zarar verme suçunu işlediği iddia olunan somut olayda:

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

1-Sanığın aynı olayda suç işleme kastı ile görevli jandarma personeli olan müştekiler ve jandarmaya ait resmi araca doğru yönetimindeki aracını sürdüğü ve resmi aracın bu şekilde zarar gördüğünün iddia edilmesine karşın suç kastının bulunmadığından bahisle silahla kasten yaralama suçuna teşebbüs suçundan beraat kararı verilmesine rağmen ancak kasten işlenebilen bir suç olan kamu malına zarar verme suçundan sanığın ne şekilde kasten bu suçu işlediğinin yasal ve yeterli gerekçe ile tartışılmayarak çelişkiye düşülmesi;

2-Kabule göre de; TCK'nın 152/2-a-son maddesinde yer alan "verilecek ceza iki katına kadar artırılır" fıkrasındaki "iki" ibaresinin, hükümden sonra, 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun'un 65. maddesiyle "bir" şeklinde değiştirilmiş olmakla mahkemece bu hususta yeniden değerlendirme yapılmasında zorunluluk bulunması,