Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/13896 K.2015/4260

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın İstiklal caddesinde ... mağazasının önünde parfüm sattığının ihbar edilmesi üzerine belediye zabıta görevlilerinin mağazanın önüne geldikleri, yerde bulunan parfüm şişelerine el koydukları, sanığın belediye zabıta görevlilerine bağırmak suretiyle tepki gösterdiği, belediye zabıta görevlilerinin Taksim meydanında metro girişinde bekleyen ... müdürlüğünün ambulansın yanına gittikleri, sanığın zabıta görevlilerinin peşinden giderek cebinden çıkardığı parfüm şişesi ile ambulansın camını kırarak zarar verdiği iddia ve kabul olunan olayda kamu malına zarar verme suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

TCK’nın 53. maddesinin 3.fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki “velayet hakkından; vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan" yoksunluğun sanığın sadece kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında yer alan TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılıp yerine, “TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet veya kayyımlık yetkilerinin koşullu salıverilme tarihine,