Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/13920 K.2015/5401

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanık ...'nün temyiz dışı sanıkla birlikte, eşi olan katılanın yaşadığı eve gelerek evin camını kırdığı ve katılanı basit tıbbi müdahale ile giderilecek şekilde yaraladığı iddia olunan olayda;

1-Kasten yaralama suçu yönünden yapılan incelemede;

Katılanın beyanı, doktor raporu ve diğer deliller birlikte değerlendirildiğinde sanığın eşi olan katılana vurduğu anlaşıldığından kasten yaralama suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine;

Ancak;

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 03.02.2009 tarih ve 2008/250-13 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin CMK’nın 231/6-c madde ve bendinde işaret olunan zarar kavramının, kanaat verici basit bir araştırma ile belirlenebilir, ölçülebilir maddi zararlara ilişkin olduğu, manevi zararların bu kapsama dâhil edilmemesi gerektiği anlaşılmakla;

yargılamaya konu kasten yaralama suçunun işlenmesi ile oluşmuş somut bir zarardan söz edilmediği gözetilmeden ve suç tarihi itibariyle kasıtlı suçtan mahkûmiyeti bulunmayan ve yargılama sürecinde edinilen olumlu kanaat nedeniyle mala zarar verme suçundan verilen mahkumiyet hükmünün ertelenmesine karar verilen sanık hakkında “zararın giderilmediği” biçimindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2- Mala zarar verme suçu yönünden yapılan incelemede;

Şikayetçi ...'nün 15/05/2006 tarihli dilekçesinde gelini olan katılanın ve torunlarının kendisine ait dairede oturduklarını belirtmesi, 03/06/2006 tarihli celsede ise sanıktan şikayetçi olmadığını beyan etmesi; katılan ile sanığın suç tarihinde resmi nikahla evli olduklarının anlaşılması karşısında; mala zarar verme suçunun konusu olan evin kime ait olduğunun araştırılarak şikayetçiye ait olduğunun tespit edilmesi halinde şikayetten vazgeçme nedeniyle düşme kararı; katılana ait olduğunun ve suç tarihinde haklarında ayrılık kararı verilmemiş olduğunun tespit edilmesi halinde ise sanık hakkında eşi olan katılana yönelik eylemi nedeniyle TCK'nın 167. maddesi uyarınca ceza verilmesine yer olmadığına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde sanığın mahkumiyetine karar verilmesi,