Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/1397 K.2015/2534

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın olay tarihinde Mado Pastanesi’ne gelerek bozuk para ihtiyacı bulunup bulunmadığını sorduğu, bozuk paraya ihtiyaç olduğu cevabını alması üzerine temin edebileceğini söyleyerek pastanenin garsonu ... ile pastaneden çıktıkları, sanığın 300 TL’yi ...’dan aldıktan sonra kendisine bir mağaza göstererek bozuk paraları oradan alabileceğini söylediği ve telefonla konuşuyormuş gibi yapıp bu yönde talimat vererek muhatabında itimat oluşturduğu, mağdurun mağazaya gitmesinin ardından sanığın para ile ortadan kaybolduğu olayda dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine,

Ancak;

Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 19.06.2007 tarih ve 2007/10-108 E.,2007/152 K. sayılı ilamında da belirtildiği gibi yasa koyucunun ayrıca adli para cezası öngördüğü suçlarda, hapis cezasının alt sınırdan tayini halinde mutlak surette adli para cezasının da alt sınırdan tayini gerektiği yönünde bir zorunluluk bulunmamakta ise de, yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin adli para cezasının alt sınırın üzerinde 10 gün olarak tayin edilmesi,