Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/1403 K.2015/190

Dosya incelenerek gereği düşünüldü: Dolandırıcılık suçunun oluşabilmesi için; failin bir kimseyi, kandırabilecek nitelikte hileli davranışlarla hataya düşürüp, onun veya başkasının zararına, kendisine veya başkasına yarar sağlaması gerekmektedir.

Müşteki ...'ın sahibi olduğu 35 VY 461 plaka sayılı motorsikleti satış için sahibinden.com isimli siteye ilan verdiği, bu ilan nedeni ile sanığın müşteki ile telefonla irtibata geçtiği ve motosikletin satış konusunu konuşmak üzere randevulaştıkları, 02/06/2011 tarihinde müştekinin Konak ilçesi Hatay Mahallesinde bulunan sanığa ait ... isimli işyerine geldiği, burada müşteki ile sanığın anlaşarak motorsikleti 650 TL satışı konusunda anlaştıkları, sanığın müştekiye 250 TL kısmi ödeme yaptığı, 400 TL paranın 27/06/2011 tarihinde ödenmesi konusunda anlaştıkları, aralarında yazılı sözleşme düzenledikleri ve sanığın motorsikleti müştekiden aldığı,

sanığın 27/06/2011 tarihinde 400 TL parayı ödemediği, işyerini kapatarak ortadan kaybolduğu, müştekinin telefonlarını açmadığı, bu suretle sanığın hileli davranışlarla müştekiyi kandırdığı sabit olup dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Olayın müştekinin motorsikletini satmak amacıyla internete ilan vermesi ve ilanı görerek arayan sanık tarafından dolandırılması şeklinde meydana gelmiş olduğu, sanığın dolandırıcılık eylemini gerçekleştirmek için bir ilan vermediği, ilanın müşteki tarafından verilmiş olması nedeniyle sanığın eyleminin basit dolandırıcılık suçunu oluşturduğundan tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, Ancak;

Hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde adli para cezası belirlenirken yeterli ve yasal gerekçe gösterilmeksizin, aynı gerekçeyle tam gün sayısının asgari hadden uzaklaşılması suretiyle belirlenerek sanığa fazla ceza tayini; TCK’nın 53. maddesinin 3.fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki “velayet hakkından; vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan" yoksunluğun sanığın sadece kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi;

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı yasanın 8.maddesi uyarınca uygulanması gereken CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; fakat, bu aykırılıkların yeniden duruşma yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; hüküm fıkrasından, adli para cezasının uygulanmasına ilişkin olarak sırasıyla ''25 gün'' ve ''500 TL'' adli para cezası terimlerinin tamamen çıkartılarak yerine, sırasıyla '' 5 gün '' ve '' 100 TL '' adli para cezası ibaresinin eklenmesi;

.