Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/14031 K.2015/6278

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

19/04/2011 günü gece saat 02:30 sıralarında ........... Parkı'ndaki sanığın 155 Polis İmdat telefonunu devamlı arayarak meşgul etmesi nedeniyle olay yerine gelen güvenlik görevlilerinin, sanığa alkollü olup uyarıları dikkate almaması nedeniyle Kabahatler Kanunu'na göre işlem yapmak istedikleri, bu nedenle kendisini polis merkezine götürmek üzere resmi ekip otosunun arka kısmındaki nezaret olarak kullanılan yerine koydukları, araç kapısını da kapattıktan sonra sanığın ayağı ile araç kapı kısmına tekme atarak kilit sistemini bozduğu anlaşıldığından kamu malına zarar verme suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;

TCK’nın 53. maddesinin 3.fıkrası uyarınca 53/1-c bendindeki “velayet hakkından; vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunmaktan" yoksunluğun sanığın sadece kendi altsoyu yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceği, altsoyu haricindekiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar devam edeceği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden duruşma yapılmasını gerektirmeyen bu hususun aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasında yer alan TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün çıkartılıp yerine, “TCK'nın 53. maddesinin 3. fıkrası uyarınca 1. fıkranın (c) bendinde yer alan kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet veya kayyımlık yetkilerinin koşullu salıverilme tarihine,