Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/14033 K.2015/3778

Dosya incelenerek gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanığın, olay tarihinde gece vakti, katılanın evine girmek için pencereyi zorlayıp açmak suretiyle mala zarar verme suçunu işlediği iddia olunan somut olayda;

1- Yargılama sırasında hakkında çıkartılan yakalama emrine istinaden Asliye Ceza Mahkemesi tarafından talimat yoluyla 08.03.2012 tarihinde savunması alındığı sırada cezaevinde başka suçtan hükümlü olduğu anlaşılan ve savunmasının alındığı celsede duruşmadan bağışık tutulmak isteyip istemediği sorulmayan sanığın duruşmalara katılımı sağlanmadan yokluğunda hükümlülüğüne karar verilerek 5271 sayılı CMK'nın 193. ve 196. maddesine aykırı davranılması suretiyle savunma hakkının kısıtlanması,

2- Mahkumiyet hükmüne dayanak oluşturan ve dosya arasında bulunan Asliye Ceza Mahkemesinin 2007/219 esas ve 2007/901 karar sayılı dosyasına ilişkin onaysız evrak ile yetinilerek hüküm kurulması,

3- Kabule göre de; TCK'nın 53. maddesi uygulanırken, sanığın kendi alt soyu dışındaki kişilerle ilgili, bu maddenin 1. fıkrasının (c) bendinde öngörülen “velayet hakkı ile vesayet veya kayyımlığa ait bir hizmette bulunma yetkisi”nden yoksun bırakılmasına karar verilmemesi,