Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/1405 K.2015/2895

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Sanığın, suç tarihinde, hastanesinde yatmakta olan eşini ziyarete gelen mağdur ...'ın yanına yaklaşarak, “parasını vermediğinden yanında çalıştığı ağanın gelinin bileziklerini alarak kaçtığını, parasının olmadığını, bu bilezikleri satacağını” söyleyerek, bilezikleri mağdura göstererek satmak istediği, mağdurunda gerçek altın bilezik olduğuna inanarak sanıktan iki adet sahte bileziği 550 TL karşılığında satın aldığı, ancak mağdurun bilezikleri kuyumcuya gösterdiğinde gerçek olmayıp sahte bilezik olduğunu öğrendiği, mağdur beyanı, teşhis tutanağı ve tüm dosya kapsamında anlaşıldığından, dolandırıcılık suçunun oluştuğuna yönelik kabulde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Adli sicil kaydına göre tekerrüre esas mahkumiyeti bulunan sanık hakkında TCK'nın 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.