Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/14075 K.2015/6863

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:

Katılan H.. K..'ın, sanık M.. K..'ın amcası olduğu, sanığın halası H.. K..'ın vefat etmesi nedeniyle adına kayıtlı arazinin miras yoluyla adı geçen sanığın babası ile katılana intikal ettiği, bu şekilde mirasçı sıfatı kazanan kardeşlerin mirasa konu yeri aralarında rızaya dayalı olarak taksim edemedikleri, bu nedenle tüm mirasçıların söz konusu yerler üzerinde elbirliği halinde malik oldukları, suç tarihinde sanık M..'in babasına miras yolu ile intikal eden arazi üzerindeki iki ağacı kestiği, bu şekilde üzerine atılı mala zarar verme suçunu işlediği iddia edildiği somut olayda;

2797 sayılı Yargıtay Kanun'unun 6545 sayılı Kanun'la yapılan değişiklikten önceki 14. maddesinin 3. fıkrasının (a) bendinde; "Daireler arasında işbölümünün belirlenmesinde dava açılan belgedeki nitelendirme esas alınır. Açıklama ile sevk maddelerinin uyumsuz olduğu durumlarda, açıklamaya itibar edilir.", (b) bendinde de; "Çeşitli suçlara ait davalarda, suçların en ağırını incelemeye yetkili olan daire görevlidir." hükmüne yer verilmiştir.

Çeşitli suçlara ilişkin açılan davalardan en ağırı saptanırken, hapis cezasının üst sınırı daha fazla olan suça ilişkin dava daha ağır kabul edilmeli, üst sınırların eşit olması halinde bu kez alt sınırı daha fazla hapsi gerektiren suça ilişkin davanın daha ağır olduğu sonucuna varılmalıdır. Hapis cezası ile birlikte öngörülen adli para cezaları ise, her iki suça ilişkin hapis cezalarının alt ve üst sınırlarının eşit olması halinde dikkate alınmalıdır.

19/01/2015 tarih ve 2015/8 tarihli Yargıtay Birinci Başkanlık Kurulu kararına göre, tebliğname tarihi 28/06/2014 tarihinden önce olan dosyalarda, görev hususunda iddianamenin dikkate alınacağının belirtildiğinden incelenen dosya içeriğine göre, iddianamedeki nitelendirmenin TCK'nın 144/1-a maddesinde düzenlenen "Paydaş veya elbirliği ile malik olunan mal üzerinde" hırsızlık suçunun anlatıldığı gözetildiğinde;