Yargıtay 23. Ceza Dairesi E.2015/14094 K.2015/4234

Dosya incelendi gereği düşünüldü; Sanığın, aralarında daha önceden husumet bulunan katılan ...'nın evinin kapısına tekme atarak kapısının kilit kısmını kırdığı ve evde bulunan diğer katılan ...'ya seni döverim demek suretiyle tehdit ve mala zarar verme suçlarını işlediği iddia edilen somut olayda; 1- O yer Cumhuriyet savcısının, sanık hakkında verilen tehdit suçu yönünden yaptığı temyiz itirazları ile sanık müdafiinin sanık hakkında mala zarar verme suçu yönünden verilen mahkumiyet hükmüne karşı yaptığı temyiz itirazlarının incelenmesinde;

O yer Cumhuriyet savcısının, 01/03/2012 tarihinde verilen hükmü, 1412 sayılı CMUK'nın 310/3 maddesinde belirlenen bir aylık süre geçtikten sonra 19/04/2012 tarihinde temyiz ettiği anlaşıldığından ve yine sanık müdafiinin, hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre karar tarihi itibariyle 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanun'a, 6217 sayılı Yargı Hizmetlerinin Hızlandırılması Amacıyla Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 26. maddesiyle eklenen geçici 2. maddesi uyarınca, doğrudan verilen 3.000 TL ve altında kalan adli para cezalarının temyizinin mümkün olmaması karşısında,

o yer Cumhuriyet savcısı ve sanık müdafiinin temyiz istemlerinin 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2-Sanık hakkında tehdit suçundan kurulan mahkumiyet hükmüne yönelik sanık müdafiiinin temyiz itirazlarının incelenmesinde; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddine, ancak ;

Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 03.02.2009 tarih ve 2008/250-13 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin 5271 sayılı CMK’nın 231/6-c madde ve bendinde işaret olunan zarar kavramının, kanaat verici basit bir araştırma ile belirlenebilir, ölçülebilir maddi zararlara ilişkin olduğu, manevi zararların bu kapsama dâhil edilmemesi gerektiği, zarar koşulunun ancak suçtan doğan maddi zararlarda dikkate alınması gereken bir unsur olduğu anlaşılmakla;

tehdit suçunun işlenmesi ile oluşmuş somut bir zarardan söz edilemeyeceği gözetilmeden ve suç tarihi itibariyle kasıtlı suçtan mahkûmiyeti bulunmayan ve yargılama sürecinde gösterdiği pişmanlık dikkate alınarak sanık hakkında “katılanların şikayetçi olduğu ve zararın giderilmediği” biçimindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,